นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ

หมวดหมู่ Interview คนดู 1,817 ครั้ง
โดย Admin เมื่อ March 09, 2011 19:59

วันนี้เราจะมาคุยกับ “นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ” หรือ”น้าแวะ” ผู้ก่อตั้งนิตยสารฮิฮิ แมกาซีน และ บรรณาธิการที่ปรึกษาของหนังสือตลกอารมณ์ดี ฮิกาซีน ค่ะ

Q: นอกจากทำฮิกาซีนแล้วเคยมีงานเขียนอื่นอีกไหมคะ (ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่เขียนหนังสือ เขียนบทเขียนอะไรก็ได้นะพี่)

A:     ถ้าหมายถึงผลงานที่ออกสู่สายตาชาวโลก ก็มี    ‘a dom’   และ  ‘ะ ดม ๒’  ซึ่ง อุดม แต้พานิช เป็นบรรณาธิการ
a dom  (บ.เดย์โพเอท)     ะ ดม ๒  (บ. พอดีพานิช)
หลังจากนั้นไปทำนิตยสาร   Lite  ช่วง  6  เล่มสุดท้ายก่อนปิดตัว  (เป็นแนวเซ็กซี่นิดๆ แต่ก่อนชื่อ For Men)
ก่อนจะมาทำ ฮิฮิ แมกกาซีน  กับทางบริษัทอินสไพร์  ที่ทำ FHM, ZOO Weekly, Qawaii   ฯลฯ  อีก 15 ฉบับ
ส่วนก่อนหน้าทำ a dom  โน้น....  เคยทำตำแหน่ง  Creative & Script Writer ที่ บ.ลักษ์ 666 (รายการสาระแน,
นั่งยางโชว์)  มาก่อน  ก่อนจะเข้าไปร่วมทีมเขียนบท ‘บางรักซอยเก้า’  อยู่ช่วงสั้นๆ  
และเคยเขียนบทวิจารณ์เพลงส่งนิตยสาร  hamburger  อยู่  2 – 3 ครั้ง  (ซึ่งจนบัดนี้ยังไม่ได้ค่าเรื่อง (ฮา) )

Q: เริ่มทำงานเขียนมานานรึยัง เล่าให้ฟังได้ไหมคะ เล่าให้ฟังได้ไหมว่าทำไมถึงเริ่มเขียนงานชิ้นแรก


สมัยเรียน ปี2 ขึ้นปี 3 ได้มีโอกาสร่วมเขียนหนังสือ ‘เรือนไทย’ ซึ่งเป็นแนวขบขัน  ขายหน้างานละคอนถาปัด
ต่อมาก็ไปเขียนบทละคอนเวทีของคณะสถาปัตย์  ทั้งละครใหญ่ (ละคอนถาปัด) และละครเล็ก (งานจุฬาฯวิชาการ)
จนมีรุ่นพี่มาชวนไปช่วยเขียนสคริปต์รายการ ‘แบบว่าโลกเบี้ยว’ ซึ่งเป็นแนว ตลกอีกเช่นกัน
ส่วนงานเขียนส่วนตัวชิ้นแรก (ซึ่งไม่ได้เผยแพร่)  เป็นช่วงที่อ่านหนังสือเรื่องสั้นเยอะๆ  แล้วอยากเขียนเรื่องของตัวเองบ้าง
เลยเขียนเรื่องเพื่อนๆ ที่มหา’ลัย  เล่นๆ  และให้เพื่อนๆ อ่านกันในกลุ่ม  

Q: สำหรับพี่ พี่มองการเขียนเป็นอะไร


การเขียนคือการระบายและถ่ายทอดความคิดผ่านตัวหนังสือ  ส่วนตัวในปัจจุบันมองว่าเป็นทั้งงานและของเล่น  เพราะเราสามารถเลือกเขียนสิ่งที่ตอบโจทย์ให้ตัวเองสนุกเองได้  

Q: มีวิธีหาแรงบันดาลใจมาเขียนยังไงบ้างแต่ละชิ้น


มีหลายแนวทาง  เช่น...  อ่านเจอสิ่งที่ไม่เห็นด้วย  แล้วอยากเถียง  หรือมองต่างมุม  หรือกระทั่งประชดประชัน
ได้เจอเรื่องกระทบใจจากชีวิตประจำวัน  เช่น  กระเป๋าหาย, อีเมล์โดนแฮ๊ค, เจอร้านอาหารอร่อย, ดูหนังดีๆหรือห่วยๆ
ฟังเพลง,  ช้อปปิ้ง  ฯลฯ

Q: เห็นพี่มีงานเขียนหลายแนว ไม่ทราบว่าแนวไหนถนัดที่สุด และ ค้นพบตัวเองได้ไงว่าถนัดแนวนั้น


คิดว่าตัวเองถนัดแนวอารมณ์ขัน  โดยเฉพาะแนวล้อเลียน Parody  และตลกร้าย Dark Comedy   จิกกัดเสียดสีไปทั่ว
ส่วนอารมณ์ขันแนวปัญญาอ่อน  และแนวจริงจังกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็เป็นทางถนัดที่ใช้บ่อย
และโดยส่วนตัว ชอบอ่านงานเขียนที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนนิดนึง    เช่น มีการซ่อนนัยยะในงานเขียน  (เลยพยายามซ่อนบ้าง)
การค้นพบตัวเอง  เกิดขึ้นตอนทำกิจกรรมที่คณะ ทั้งละคอนตลก  และหนังสือเรือนไทย  ดังกล่าว

Q: เวลาเจองานเขียนแนวที่เราไม่ถนัด พี่มีวิธีจัดการยังไงคะ


หา Reference  แล้วเอามาลอกเลียน  ล้อเลียน  จนถึง แซทไทร์    
แต่เอาจริงๆ แล้ว   ไม่เคยคิดว่าไม่ถนัดแนวอะไรนะ   ใครให้เขียนอะไรก็จูนอารมณ์และตั้งโจทย์ให้ตัวเองสนุกได้เสมอ
ส่วนจะเขียนได้ดีหรือไม่ดีนั้น  ค่อยไปว่ากัน

Q: ตอนนี้ หลักในการทำ งานเขียนของพี่คืออะไร มีเทคนิคอะไรเป็นพิเศษไหมคะ


1.    จะเขียนอะไร ต้องมีข้อมูลเรื่องนั้นๆ พอสมควร  มั่วให้น้อยๆ   (ชาติ กอบจิตติ สอนไว้)
2.    เรื่องไหนไม่รู้จริง  แต่จะเขียนถึง  ต้องเขียนออกตัว  เช่น  ได้ยินมาว่า...  หรือ  เข้าใจว่า...  (วาณิช จรุงฯ สอนไว้)
3.    เขียนให้มีสีสัน  ไม่ราบเรียบ จืดชืด  อ่านแล้วควรเกิดอารมณ์อะไรสักอย่าง ที่ไม่ใช่เบื่อหรือง่วง (พี่ดี้สอนไว้)
4.    ถ้ามีแขกรับเชิญ หรือ ไปสัมภาษณ์ใคร  ต้องทำด้วยความรักที่มีต่อเขา  ไม่ทำร้ายเขา (เปิ้ล นาครสอนไว้)
5.    ไม่ออกตัว ว่าสิ่งที่เขียนเป็นเรื่องตลก   เพราะถ้าจั่วแบบนั้น  คนจะคาดหวังมากไป  (อุดม แต้ฯ สอนไว้)
6.    ปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย และพฤติกรรมผู้อ่านยุคใหม่เสมอๆ  (แดน บราวน์ สอนไว้)
7.    ใช้ตรรกะเชื่อมโยงประเด็นต่างๆ เข้าด้วยกัน  เพื่อให้ผู้อ่านได้คิดอะไรบางอย่าง (อ.นิธิ  สอนไว้)
8.    ส่งงานให้ตรงเวลา  อย่าให้หนังสือออกช้าเพราะเรา  (ท่านโอ๊ตสั่งไว้)

Q: เวลาเขียนเรื่องแล้วไปกระทบสถานการณ์บ้านเมืองนี่ มีวิธีการยังไงทำให้ผู้อ่านไม่รู้สึกว่าแรงไป


พยายามไม่เขียนแบบสองมาตรฐาน    ยืนอยู่บนพื้นข้อมูลจริง   และที่สำคัญ ให้เขียนแบบอ้อมๆ  อย่าตรงเกินไป

Q: เริ่มทำหนังสือเอง พิมพ์เอง ลงทุนเอง รู้สึกว่าเสี่ยงแค่ไหน และอะไรทำให้มั่นใจพอจนตัดสินใจเขียน


ตอนที่ทำนิตยสาร ฮิฮิ แมกกาซีน  เรารู้ยอดขาย  และรู้จักกระบวนการพอสมควร
หลังจากนั้นได้ไปเรียนเทคคอร์ส NEC  ที่ ม.กรุงเทพฯ  (ประมาณคอร์ส มินิ NBA)  และเอาศาสตร์ตรงนั้น
มาลองเขียนแผนธุรกิจ  และคำนวณความเสี่ยงได้ประมาณหนึ่ง
แต่ที่จริงแล้ว  ตอนฮิกาซีนเล่มแรกนั้น  ต้นฉบับมันเกือบเสร็จมาแล้ว แต่ไม่ได้ออกเป็นนิตยสาร (ปิดตัวก่อน)
เลยเอามาทดลองพิมพ์ขาย โดยเริ่มที่ยอดพิมพ์น้อยๆ ก่อน   ขายดีค่อยพิมพ์เพิ่ม

Q: ในฐานะที่เว็บนี้เป็นเว็บนักเขียนพี่มีอะไรอยากฝากถึงนัก (อยาก) เขียนที่เข้ามาอ่านบ้างไหมคะ


ตั้งหัวเรื่องที่น่าสนใจให้สำเร็จก่อน  ที่เหลือจะไหลมาเอง   แล้วจะไหลนอกเรื่องออกทะเลไปอีกทางก็ยังได้
ถ้าเจอทางตัน  อย่าจอด  หักเลี้ยวไปทางอื่นได้เลย   
อ้อ...  อย่าเขียนคอลัมน์ดูดวง  โดยนั่งเทียนเขียน   ขอร้อง...

คงจะได้เกร็ดความรู้กันไปมากมายเลยนะคะ สุดท้ายนี้...หวังว่าน้องจะไม่เขียนคอลัมน์ดูดวง  โดยนั่งเทียนเขียนตามที่น้าขอร้องนะคะ (ฮา)

แสดงความเห็น

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่อแสดงความคิดเห็น.

เพิ่มเติมเกี่ยวกับเนื้อหา Interview

  • ธวัชชัย คิดอ่าน
    ธวัชชัย คิดอ่าน นักเขียนมืออาชีพ เจ้าของผลงานพ็อกเก้ตบุ๊กมากมายกว่า๑๒เล่ม. 2,986 ครั้ง
  • สุรัชต์ สิทธิพรชัย
    ?สุรัชต์ สิทธิพรชัย? หรือ ?นายอั้น? คอลัมนิสต์ประจำนิตยสารศิลปะและดนตรี Happeningกันนะคะ นอกจากนี้พี่อั้นยังมีประสบการณ์อื่นๆอีกมากมาย. 1,592 ครั้ง
  • มานนท์ ชัยสาลี
    ?มานนท์ ชัยสาลี? เจ้าของนามปากกา ?ผู้ชายปอนด์ปอนด์? คอลัมนิสต์ในหนังสือตลกอารมณ์ดี ?ฮิกาซีน? และเจ้าของผลงานพ็อกเก้ตบุ๊กสอบตกจนEnt? ติด. 1,851 ครั้ง
  • นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ
    ?นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ? หรือ?น้าแวะ? ผู้ก่อตั้งนิตยสารฮิฮิ แมกาซีน และ บรรณาธิการที่ปรึกษาของหนังสือตลกอารมณ์ดี ฮิกาซีน. 1,817 ครั้ง
  • ชนพ ศิริกมลมาศ
    ผู้ก่อตั้งนิตยสารฮิฮิ แมกาซีน อดีต บรรณาธิการกีฬา Zoo Weekly ปัจจุบัน ที่ปรึกษาของบรรณาธิการที่ปรึกษา หนังสือตลกอารมณ์ดี ฮิกาซีน. 2,096 ครั้ง