ธวัชชัย คิดอ่าน

หมวดหมู่ Interview คนดู 3,024 ครั้ง
โดย เป๋าเป่าซาลาเปาไส้พระจันทร์ เมื่อ June 08, 2011 20:35

          ธวัชชัย คิดอ่าน นักเขียนมืออาชีพ เจ้าของผลงานพ็อกเก้ตบุ๊กมากมายกว่า๑๒เล่ม ทั้ง กรุงเทพ๒๕๔๔, ๒๐เรื่องเสี้ยน, บางกอก (รวมเรื่องสั้น), มุมต่างมอง, สังคมสังคัง และอื่นๆอีกมากมาย จนถึงเล่มล่าสุดคือ บันทึกลับอล่างฉ่าง เท่านั้นยังไม่พอธวัชชัยเคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารถึง๒เล่ม ได้แก่ Lite Magazine และ ฮิฮิ แมกกาซีนอีกด้วย ปัจจุบันธวัชชัยเป็นบรรณาธิการฝ่ายสวัสดิการและคอลัมนิสต์นพ็อกเก้ตบุ๊กอารมณ์ดีอย่างฮิกาซีน และยังเป็นคอลัมนิสต์ให้กับนิตยสาร [email protected]และนิตยสาร แฟนผี Projectอีกด้วย ผลงานด้านอื่นๆนอกจากด้านการเขียน ธวัชชัย เคยเป็นเลขาส่วนตัวของคุณ อุดม แต้พานิช อยู่ถึง๖ปี เคยเป็นที่ปรึกษาด้านบทภาพยนตร์ของบริษัทGTH แล้วยังเคยใช้ประสบการณ์ทั้งหมดนี่เปิดร้านก๋วยเตี๋ยวหมูเป็นของตัวเองอีกด้วย...(ประวัติยาวจริงๆคนนี้) เรามาคุยกับเขากันเลยดีกว่าค่ะ

 

Q: ไม่ทราบว่าพี่เอเริ่มเขียนหนังสือมานานรึยังคะ

       ถ้าเขียนจริงจังก็ตั้งแต่ปีพ.ศ.2544 จ้า ก่อนหน้านี้เขียนเรื่องสั้นส่งขายหัวเราะ ได้รับการตีพิมพ์สองครั้ง

 

Q: ตอนที่เขียนเรื่องสั้นขายหัวเราะนี่ ช่วงไหนอ่ะคะ ตอนนั้นพี่เอเรียนจบรึยังหรือว่าทำงานแล้วอะไรยังไง

       ตอนเรียนหนังสือครับ เขียนสองแนว แนวแรกเขียนเป็นเรื่องสั้น แนวที่สองเขียนเป็นการ์ตูน 3 ช่อง ตอนนั้นชอบซื้อ bangkok post ฉบับวันอาทิตย์ แล้วก็อปไอเดียการ์ตูนสามช่องเอาไปส่งเขา ได้รับพิจารณาด้วย แก๊กละ 250 บาทโดนไปหลายแก๊กเลย

 

Q: โหเริ่มมานานเลยทีเดียว แล้วอะไรทำให้พี่ตัดสินใจเริ่มเขียนงานอ่ะคะ

       เพื่อนเอา "หนังสือโป๊" ของพี่โน้สมาให้อ่าน แล้วก็คิดว่าอยากจะเขียนหนังสือได้อย่างกับพี่เขา คือตอนที่เรียนหนังสือ ก็พยายามคิดว่า อยากจะทำงานอะไรที่สามารถอยู่กับบ้านแล้วทำงานไปพร้อมๆ กันได้ อาชีพเขียนหนังสือนี่เป็นการตอบโจทย์ที่ว่านั้นทุกอย่าง คือคิดว่าอยากจะอยู่เลี้ยงดูพ่อแม่น่ะ

 

Q: แล้วสำหรับพี่ ตอนนี้พี่มอง"การเขียน"เป็นอะไรคะ

       เป็นการทำให้เมื่อยมือแบบหนึ่ง ล้อเล่น 555 คือการระบายจ้า ระบายความคิด บางคนสามารถระบายออกทางการแสดง บางคนระบายออกทางน้ำเสียง แต่พี่ระบายออกทางการเขียน คิดอะไรก็ระบายออกมาอย่างนั้น แถมระบายแล้วได้เงินด้วย (ถ้าสำนักพิมพ์รับพิจารณานะ)

 

Q: ตอนนั้นพี่มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนงานแต่ละชิ้นคะ

        เงินครับ อยากจะเขียนแล้วได้เงินมาเลี้ยงชีพ เพื่อปากเพื่อท้อง และในขณะเดียวกันก็เอาไว้อวดสาวด้วย ตอนนั้นคิดว่าได้เขียนหนังสือสักเล่มแล้วจะดูเท่

 

Q: ตอนนี้ล่ะคะ

        ก็ยังเป็นเงินเหมือนเดิมครับ แต่เมื่ออายุมากขึ้น ก็เริ่มรู้สึกถึงการตกผลึกความคิดครับ เงินไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกต่อไป ตอนนี้ได้ทำงานที่รัก ได้ทำงานกับเพื่อนที่รู้ทางกัน และได้สนุกสนานในเวลาเดียวกัน เท่านี้ก็มีความสุขแล้วไม่ใช่หรือ ส่วน*แรงบันดาลใจนั้นมาจากแฟนหนังสือที่ฟีดแบ็คเข้ามาครับ เหมือนเราตีปิงปองน่ะ ถ้ามีการโต้ตอบที่ดี เราก็จะสนุกไปกับมัน โชคดีที่เรามีแฟนหนังสือที่น่ารัก และรอคอยผลงานของเราอยู่เสมอ มันก็เลยทำให้เรามีแรงใจที่จะผลิตผลงานออกมาได้อย่างสม่ำเสมอ

 

Q: เห็นงานพี่เอมีหลายแนวมาก ไม่ทราบว่าตอนนี้มีแนวไหนที่ถนัดที่สุดคะและทำยังไงถึงค้นพบแนวนั้นคะ

         แนวอารมณ์ขันร้ายนิดๆ หักมุมบ่อยๆ ครับ อันนี้งานถนัด เมื่อเราเขียนไปได้เยอะๆ เราจะรู้จังหวะครับว่าแนวไหนที่เราเขียนแล้วลื่น แนวไหนเขียนแล้วฝืด กว่าจะเค้นออกมาได้ เมื่อก่อนเขียนออกแนวโหดมากเพราะไม่อยากจะทับทางของเจ้านายเก่า (พี่โน้ส) แต่พอเขียนงานนานๆ ไป แล้วได้คลุกคลีกับเพื่อนร่วมงาน มันก็เลยไหลมาทางนี้ครับ มันจะเป็นไปตามครรลองของมันเอง

 

Q: แบบนี้ก็พูดได้ว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวพาพี่มาเจอแนวงานที่ถนัดใช่ไหมคะ

        ใช่ครับ ก็เหมือนกับน้ำที่ไหลลงมาจากบนภูเขานั่นแหละ เจอโคนต้นไม้ เจอโขดหิน น้ำมันก็เลยไหลคดไปเคี้ยวมาจามสภาพภูมิศาสตร์นั่นเอง เพราะงั้นอย่าไปยึดติดว่าเราจะต้องเขียนแนวนี้ไปจนตาย อะไรๆ ก็ไหลลื่นได้

 

Q: ตอนนี้พี่มีหลักในการเขียนยังไงบ้างอ่ะคะ แบบมีเทคนิคอะไรบ้าง

          เทคนิคในการเขียน ไม่มีอะไรมาก ก็แค่เขียนให้จบตามที่เราต้องการ เขียนเสร็จแล้วให้ทิ้ง 3 วันแล้วค่อยมาอ่านใหม่ แล้วแก้ แล้วแก้อีกรอบ อีกรอบ และอีกรอบและที่สำคัญ คือต้องคิดอยู่เสมอว่า ต้องเขียนให้คนอ่านรู้เรื่อง

 

Q: อ๋อแบบนี้นี่เองค่ะ งั้นในฐานะที่บทสัมภาษณ์นี้จะไปตีพิมพ์ลงในเว็บนักเขียน พี่มีอะไรอยากฝากให้นัก(อยาก)เขียนรู้ไหมคะ

           ฝากให้ซื้อฮิกาซีนมาอ่านครับ เล่มละ 169 บาท อ่านแล้วจะทำให้เขียนหนังสือลื่นไหล ไม่มีโรคภัยมาเบียดเบียน...ในขณะเขียน อ่ะจริงจังๆ ก่อนจะเขียน จะต้องเป็นนักอ่านเสียก่อน อ่านไปเรื่อยๆ แล้วค่อยๆ ลงมือเขียนดู เริ่มจากเรื่องใกล้ๆ ตัวหรือที่เรียกเป็นศัพท์เท่ๆ ว่าไดอารี่นั่นแหละ แล้วก็ลองแลกกับเพื่อนอ่านดูครับ ถ้าคุณรู้สึกว่า เห็นคนอื่นอ่านแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจ นั่นแหละ คุณเริ่มที่จะเป็นนักเขียนเข้าให้แล้ว

 

            ฟังพี่เอพูดแล้วได้ประโยชน์มากเลยทีเดียวนะคะสงสัยจะมีคนรีบไปหาไดอารี่มาเขียนกันหลายคนแน่ๆเลย

 

แสดงความเห็น

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่อแสดงความคิดเห็น.

เพิ่มเติมเกี่ยวกับเนื้อหา Interview

  • ธวัชชัย คิดอ่าน
    ธวัชชัย คิดอ่าน นักเขียนมืออาชีพ เจ้าของผลงานพ็อกเก้ตบุ๊กมากมายกว่า๑๒เล่ม. 3,024 ครั้ง
  • สุรัชต์ สิทธิพรชัย
    ?สุรัชต์ สิทธิพรชัย? หรือ ?นายอั้น? คอลัมนิสต์ประจำนิตยสารศิลปะและดนตรี Happeningกันนะคะ นอกจากนี้พี่อั้นยังมีประสบการณ์อื่นๆอีกมากมาย. 1,608 ครั้ง
  • มานนท์ ชัยสาลี
    ?มานนท์ ชัยสาลี? เจ้าของนามปากกา ?ผู้ชายปอนด์ปอนด์? คอลัมนิสต์ในหนังสือตลกอารมณ์ดี ?ฮิกาซีน? และเจ้าของผลงานพ็อกเก้ตบุ๊กสอบตกจนEnt? ติด. 1,866 ครั้ง
  • นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ
    ?นรินทร์ จิตต์จันทร์กลับ? หรือ?น้าแวะ? ผู้ก่อตั้งนิตยสารฮิฮิ แมกาซีน และ บรรณาธิการที่ปรึกษาของหนังสือตลกอารมณ์ดี ฮิกาซีน. 1,831 ครั้ง
  • ชนพ ศิริกมลมาศ
    ผู้ก่อตั้งนิตยสารฮิฮิ แมกาซีน อดีต บรรณาธิการกีฬา Zoo Weekly ปัจจุบัน ที่ปรึกษาของบรรณาธิการที่ปรึกษา หนังสือตลกอารมณ์ดี ฮิกาซีน. 2,120 ครั้ง